Berneński pies pasterski

0
56
Berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski to inteligentne i lojalne psy, które uwielbiają spędzać czas ze swą ludzka rodziną. Berneńskie psy pasterskie uwielbiane są za swój piękny wygląd, spokojną i beztroską naturę. Jednak pod tą piękną sierścią kryje się mocny pies, dobrze nadający się do ciężkiej pracy, które tradycyjnie używane były w Szwajcarii jako psy pasterskie i pociągowe. Oprócz tego, że są to psy przyciągające uwagę ze względu na swój wygląd to berneńskie psy pasterskie mają również wspaniały temperament.

To czujny, lojalny, serdeczny, inteligentny, uważny, pewny siebie pies. Cechuje go łagodność do osób które zna i kocha, ale jest też pewny siebie w stosunku do nieznajomych. Jego wychowanie wymaga konsekwentnego, zrównoważonego podejścia. Berneńczyki uczą się dość szybko, jednak są wrażliwe na głos, nie lubią ostrego traktowania. Najszczęśliwsze są wtedy, gdy mogą uczestniczyć we wszystkich zajęciach rodzinnych.

Przyszli właściciele berneńskich psów pasterskich powinny również wiedzieć, że to rasa która powoli dojrzewa, zarówno fizycznie jaki i psychicznie. Przez dłuższy czas mogą zachowywać się jak szczeniaki. Berneńczyki to psy wrażliwe, łatwo je zranić i źle reagują na ostre korekty. Należy na to zwrócić uwagę przy ich wychowaniu i szkoleniu. Niestety zdrowie tego pięknego psa to jego najsłabszy punkt.

Oprócz chorób, które występują w dużych rasach takich jak dysplazja, skręt żołądka u berneńskiego psa pasterskiego stwierdzono również choroby oczu, powiek, zaburzenia układu immunologicznego, choroby metaboliczne niestety uwarunkowane genetycznie. Niestety najczęściej występujące choroby to padaczka, mielopatia zwyrodnieniowa, histiocytoza złośliwa, chłoniak oraz kłębuszkowe zapalenie nerek oraz dysplazja nerkowa. Decydując się na tę rasę, należy z głową wybrać dobrą hodowlę, w której psy mają zrobione wszystkie niezbędne prześwietlenia, testy i badania w kierunku chorób. Posiadając uroczego szczeniaka berneńskiego psa pasterskiego, należy pamiętać, aby nie pozwalać mu na nadmierne skakanie, dłuższe spacery również lepiej odłożyć na później i poczekać aż ich stawy będą w pełni ukształtowane.